محمد نصير بن جعفر فرصت شيرازى
464
آثار عجم ( فارسى )
1609 ) 45 . در فارسنامهء ناصرى ، اين نام « ريچان » است كه از بلوك كازرون است و به مسافت كمى ، جنوب نودان مىباشد . ( فارسنامه ، ص 1595 ) . 46 . در فارسنامهء ناصرى ، نام اين چشمه ، « سر آب شير » است ؛ كه از بلوك كازرون است و نيم فرسخ شمالى چنار شاهيجان است . ( فارسنامه ، امير كبير ، ص 1595 ) 47 . از بلوك كازرون ، فرسخى شمال دوان است . ( فارسنامهء ناصرى ، امير كبير ، ص 1595 ) 48 . به نظر كريستن سن ، در اين نقش شاهپور سوار و كوردياس ( Cyriades : يكى از پناهندگان رومى كه شاپور او را به امپراتور روم منسوب و ملقّب كرد . ) پياده ديده مىشود . در زير اسب شاه ، مردى افتاده و در مقابل او امپراتور روم ( والريانوس ) ، زانو بر زمين زده و نيكه ( nice ) - الههء پيروزى - در هوا پرواز مىكند و بساكى با نوارهاى موّاج به شاهنشاه فاتح مىدهد ؛ در چپ و راست ، دو رديف سوار و پيادهء ايرانى رسم شده كه نمونهء قواى جنگى اقوام مختلف و اسلحهء گوناگون آنهاست . ( ايران در زمان ساسانيان ، ص 248 ) . 49 . كريستن سن مىنويسد : در زمان شاپور ، جنگ جديدى بين ايران و روم درگرفت و در سال 260 م . ، والريانوس - امپراطور روم - شخصا عهدهدار جنگ بود ، هزيمت يافت و به دست ايرانيان گرفتار شد و قدر متّيقن آن است كه در اسارت جان داد و گويا وفات او ، در شهر گندى شاپور واقع شد . . . شاپور تفصيل غلبهء خود را بر والريانوس ، در چند جا حجّارى كرده است : در نقش رستم و در نزديكى شهرى كه شاپور ، به نام شاپور ، در مغرب استخر بنا نهاد مىبينيم و در دو نقش بزرگ در كوه شاپور . ( ايران در زمان ساسانيان ، ص 248 - 247 ) . 50 . ر ك : شاهنامه ، چاپ مسكو ، جلد هفتم ، صفحهء 198 ، بيت 46 ، و بقيهء بيت ، چنين است : وز آن روميان كشته شد سه هزار * به التونيه ، در صف كارزار هزار و دو سيصد گرفتار شد * دل جنگيان پر ز تيمار شد فرستاد قيصر يكى يادگير * به نزديك شاپور شاه اردشير فرستيم باژى چنان هم كه بود * برين نيز دردى نبايد فزود